Paasboodschap van Z. Em. Aartbisschop Gabriel

Broeders en zusters

Christus is opgestaan!

Ik ben verheugd u deze vreugdevolle boodschap toe te roepen, waarmee wij sedert oude tijden elkaar gelukwensen bij gelegenheid van het stralende feest van het Pascha des Heren.

Inderdaad - de Heer is onze vreugde en die vreugde vervult ons hart als wij ons ervan bewust zijn dat wij niet langer gebonden zijn door de zonde en dat de dood geen macht meer over ons heeft. Ook wij hebben behoefte aan een even krachtig teken van hoop zoals op de derde dag gegeven werd aan de discipelen, teneinde onze misvattingen over lijden en kruis te corrigeren en opdat deze Opstanding voor ons eveneens een bron van vreugde worde. Want alleen in de Opstanding kunnen wij begrijpen hoe het Kruis van Christus ons de vergeving van zonden kan schenken, maar eveneens met vreugde de smart van datzelfde Kruis doet verdragen. Daarom is deze smart geen smart meer, maar gemeenschap in heerlijkheid, zoals de Apostel Paulus zegt: “Indien wij delen in Zijn lijden, is dat om ook te delen in Zijn verheerlijking” (Rom. 8, 17).

Broeders en zusters, wij allen hebben onze vrijheid lief en wij ervaren het belang ervan in ons leven; welnu, het is Christus Die ons dit leven in vrijheid geeft ! Want het is uit liefde, dat Hij Zich voor ons aan het Kruis liet slaan en in het graf werd gelegd. Dat moeten we goed begrijpen. Het is meer dan een verzoening, waarover we hier spreken: het is de voltooiing van het heilsgebeuren. De heilige vaders houden het ons voor : het mysterie van de menswording houdt niet op bij de verzoening door de Kruisdood en bij de verlossing door het Bloed, want Christus moest afdalen tot in de diepte der hel teneinde ons, kinderen van Adam die neerzitten in de duisternis en de schaduw des doods” (Lc. 1,79), vrij te maken van “de wet der zonde en des doods” (Rom. 8,2). En zo maakt Christus - de nieuwe Adam en overwinnaar van de dood - nieuwe mensen van ons; Hij schenkt ons opnieuw de mogelijkheid God te kennen en lief te hebben, opnieuw met God te leven en te worden gered. “Het Woord is Mens geworden opdat de mens - in Hem - God kan worden” (Hl. Athanasius de Grote).

Maar, broeders en zusters, wij moeten ons niet tevreden stellen met uitsluitend een stralend feest, wat oppervlakkig zou zijn. Maar dit mysterie van de Opstanding moeten we LEVEN; we moeten het integreren in ons leven, in ons wezen, in deze wereld en uitroepen: “Christus is opgestaan”! Want, zoals de Apostel Paulus zegt: “ indien Christus niet is opgewekt, dan is uw geloof nutteloos en zijt ge nog in uw zonden” (I Kor. 15,17).

En hoe kunnen we dit bereiken? Wij hebben veel mogelijkheden tot onze beschikking, gestalte te geven aan onze eenwording met God. Zoals op Witte Donderdag: op die dag heeft Jezus niet alleen aan Zijn apostelen uitgelegd wat in de volgende dagen staat te gebeuren, maar Hij laat het niet bij een theoretische uitleg. Hij heeft, nog voordat Zijn uur gekomen was, een totale eenwording met Hem aangeboden - dàt is het heil - door hen Zijn kostbaar Lichaam en Bloed aan te bieden.

Tijdens dit Mystieke Avondmaal is Christus tegelijk geofferd en verrezen, dood en toch levend! Herinner u Zijn eigen woorden: “dit is Mijn Lichaam, dat voor u gebroken wordt, dit is Mijn Bloed, dat voor u vergoten wordt”. Het is duidelijk dat de Heer dit niet gezegd zou hebben zonder er zeker van te zijn dat dit zou plaatsvinden. Wij spreken hier niet over een of ander mythologisch gebeuren, maar wel degelijk over de concrete realiteit van de Opstanding: telkenmale als wij tot de Heilige Kelk naderen en daarvan mogen proeven, ontdoen wij ons van de zonde en bekleden we ons met de schoonheid van Christus. Een dergelijk mysterie is slechts mogelijk door de grote barmhartigheid van de Heer en door Zijn oneindige liefde voor de mensen.

Dit is zonder twijfel de schoonste van alle gevolgen van dood en Verrijzenis van onze Heer en Verlosser Jezus Christus. Alle andere sacramenten zijn verbonden aan de Goddelijke Eucharistie; wij zijn allen erfgenamen van de heilbrengende vruchten van dit schoonste aller feesten, dat wij vandaag vieren, nu wij op het punt staan te naderen tot de Kelk om de Heilige Gaven te ontvangen. Aarzel dan niet, kom en drink uit de bron des Heils; laven wij ons aan de Kelk der Liefde en leven we dit nieuwe leven dat ons ten deel gevallen is. Maar niet als consumenten, die zich willen verrijken aan Gods barmhartigheid. Wat ons gegeven is, Gods Liefde, is het wezen Zelf van God, want in God wordt de Liefde gedeeld in één voortdurende beweging tussen de drie Goddelijke Personen.

Daar ook wij zijn vergoddelijkt door de Verrijzenis, laten we als logisch gevolg eveneens onze liefde delen, die wij om niet ontvangen hebben. Dat is zeker niet altijd eenvoudig, maar we zijn op deze aarde om te leren van onze Heer en Meester Zelf; vragen we Hem: ”Heer, leer mij lief te hebben, leer mij te leven in de Opstanding, staande in Uw licht, samen met mijn broeders en zusters en verleen mij U onophoudelijk toe te zingen: Christus is opgestaan uit de doden, door Zijn dood vertreedt Hij de dood en schenkt het Leven aan hen in het graf!”

Met deze wens, vol vreugde en hoop, groet ik u allen in de liefde van de Opgestane Heer!

Parijs
Kathedraal van de Hl. Alexander Nevsky
Pasen 2010

+ Gabriël, Aartsbisschop van Komana
Exarch van de Oecumenische Patriarch

Retour haut de page
SPIP