Kerstboodschap van Aartsbisschop Gabriël van Komana

Kerstmis ! Heden verkondigen de engelen ons « Eer aan God in den hoge en vrede op aarde in de mensen een welbehagen ».

En ieder van ons is uitgenodigd deze boodschap met vreugde aan te nemen. Want God openbaart zich in het geheim van de menswording teneinde ons te doen weten dat wij gered zijn. Door ons vlees aan te nemen, toont onze Heer Jesus ons dat God ons lief heeft, hoe onze situatie ook is op het moment van het ontvangen van Zijn woord. De gehele mensheid ontvangt dit teken van Gods liefde, dat ons gegeven wordt tot ons heil.

Welk teken? Een kind, neergelegd in een kribbe. Wat is mooier dan een kind, wat is meer kwetsbaar ? Jesus heeft honger, heeft het koud, Zijn ogen zijn nog niet aan licht gewend - Hij, Die Zelf het Licht is. Zijn geboorte wordt gekenmerkt door armoede, onzekerheid, zwakheid.

Daardoor wil God ons laten zien dat Hij ons liefheeft : Hij daalt af tot ons, neemt onze menselijke natuur aan en wij weten wat dat inhoudt. Zoals elke baby strekt Hij Zijn armen naar ons uit, zoals Hij later Zijn armen naar ons zal uitstrekken vanaf het Kruis. Aldus trekt Hij allen tot Zich en ontrukt ons aan de dood.

Dierbare zusters en broeders. Als wij christenen willen zijn, moeten wij zien naar de wijze, waarop de Heer ons Zijn liefde betoont. Wij ontvangen Zijn liefde en wij zijn geroepen die liefde verder te geven. Maar evenals de Heer Zelf moeten wij dat doen in alle nederigheid en daartoe moeten wij een voorbeeld nemen aan de grenzenloze nederigheid van Christus. Dit is een onuitputtelijke bron, die tot onze beschikking staat.

We moeten niet bang zijn tot de Heer te zeggen dat wij Hem liefhebben. Natuurlijk, wij zijn arm, wij zijn zondaars en wij hebben niets aan te bieden. Naderen we tot God zoals we zijn, oprecht ; dat is de leerschool voor echte nederigheid. Of we nu priester, leek, diaken of bisschop zijn, laten we steeds in nederigheid samen concelebreren en Hem prijzen, Die Liefde is. Wees niet bang voor onze armoede, van welke aard die ook is. « ... deze arme heeft geroepen en de Heer heeft hem verhoord ... ». Laten we als kinderen onze vreugde uitzingen, onze liefde tot de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Wij, orthodoxe christenen, kunnen soms verbaasd, zelfs ongerust zijn, in ons land te behoren tot zo’n absolute minderheid. We moeten dat aanvaarden, zoals Christus aanvaard heeft onze zwakke menselijkheid aan te nemen. Laten we niet in de val lopen van de trots, die ons ertoe brengt te geloven dat de ene Kerk beter is dan de andere, alleen op grond van een groter aantal gelovigen. De Heer heeft ons nooit gevraagd talrijk te zijn, maar in nederigheid God en de mensen lief te hebben. Zoals de Verlosser van de wereld in een grot werd geboren en in een kribbe neergelegd werd, moeten wij ons erop toeleggen in nederigheid lief te hebben ; dan zullen wij ten volle profiteren van de genade van de « kenosis » (zelfontlediging) van Jesus, die zich heden manifesteert in het mysterie van de menswording.

Ik wil u nog eens zeggen : wees niet bang van de mensen om u heen te houden. Laten we ons laten meeslepen door de liefde. Want liefhebben kunnen we niet zo goed, laten we ons best doen dat te leren. Zo’n leerproces is nooit gemakkelijk, maar in de Heer hebben wij een Leermeester. Want God had medelijden met Adam en Hij wilde die liefde voor Zijn schepsel uiten door hem te bevrijden van de dood.

Maar Hij kwam niet als een veroveraar op aarde . Integendeel : de medelijdende God vernederde Zich door de gedaante aan te nemen van een klein kind onder kinderen, onder de armen, onder ons, zondaars. Laten we Hem loven voor dit mysterie van vernedering. En laten we, geholpen door de genade, medelijden hebben met wie ons omringen.

Dat betekent dat een ieder van ons, in de mate van zijn of haar krachten, het lijden en de angst van de wereld moet dragen en aan de voeten leggen van onze Heer Jesus Christus. Ik durf te zeggen dat dit door Hem zal worden aangenomen zoals het goud van de Wijzen : barmhartigheid en medelijden tellen meer dan een goud in de ogen van de Heer.

Weet wel, zusters en broeders, een Kerk, die barmhartigheid betoont jegens de wereld is een Kerk die leeft, en die op weg is naar de vreugde van de Verrijzenis, samen met de gehele mensheid. Zij zet het werk van God voort die, uit medelijden met Zijn schepping, vlees aannam, geboren werd in een grot en stierf aan het Kruis. Laten we zó handelen, dat niemand ooit van ons kan zeggen : « zij hebben de barmhartigheid vergeten... ».

Bij gelegenheid van dit hoge en heilige feest, wens ik u allen de vreugde en de vrede van van Kerstmis. Laten wij ons verheugen en putten uit de schat van nederigheid en barmhartigheid van Christus Jesus. Wees verzekerd van mijn liefde.

+ Aartsbisschop Gabriël van Komana
Exarch van de Oecumenische Patriarch

Parijs, Kathedraal van de hl. Alexander Nevsky Kerstmis 2007

Retour haut de page
SPIP