Paasboodschap van Z. Em. Aartsbisschop Gabriël van Komana Exarch van de Oecumenische Patriarch

« Want zie, door het Kruis kwam vreugde over heel de wereld (...) want voor ons heeft Christus aan het Kruis geleden en door Zijn dood heeft hij de dood vernietigd »

Christus is opgestaan

Met deze vreugdevolle uitroep mag ik u de Opstanding van Christus verkondigen : deze grootste en belangrijkste boodschap, die wij kunnen uitspreken en in ons hart ontvangen. Inderdaad, dàt is het Heilsmysterie, dat in deze gebeurtenis is vervat. Op Pasen bewijst Christus ons Zijn Drie-ene Liefde voor de mens en voor de gehele schepping.

Op dit feest ervaren we in ons hart de grenzenloze goedheid van God, Die ons zozeer liefheeft, ongeacht onze situatie. Want wij zijn allen zondaars, aangetast door de zonde van Adam en onze eigen zwakheid. Wij weten hoezeer dat ons leven doordringt. Maar vandaag verheugen wij ons, want we weten dat Christus onze zonden op Zich genomen heeft en door Zijn vrijwillige dood aan het Kruis deze voorgoed van ons genomen heeft. Door Zijn Opstanding geeft Hij ons de genade staande te blijven in Zijn onbeschrijfelijk Licht.

Door dit kernmoment, dat de essentie vormt van heel ons christelijk leven, zijn wij getransformeerd : wij waren dood en we werden weer opgewekt. Dat is de ultieme genade: « door Gods genade ben ik wat ik ben en Zijn genade aan mij is niet vergeefs geweest » (I Kor. 15, 10).

Wij werden voorbereid op dit heil door « de mond van Uw dienaren, de profeten » (Basilius-liturgie). Een Engel was het, die aan Maria verkondigde dat zij de Moeder zou worden van Hem, die in ons midden kwam om ons te redden. Daarom zingen wij « Heden is het begin van ons heil... » (troparion van Verkondiging), omdat het Christus Zelf is Die ons zal verkondigen dat Hij gekomen is voor ons en voor ons heil. En ook om ons te tonen dat alles mogelijk is en hoezeer Hij ons liefheeft. Zijn vriend Lazaros heeft Hij opgewekt, nadat Hij aan diens graf geweend had. Door die tranen begrijpen wij de volheid van Gods medelijden, de volheid ook van de liefde van deze Mens, Die zijn leven geeft om ons te redden.

En dan is er nog de Engel, die tot de myrondragende vrouwen zegt dat Jesus niet langer in het graf rust, maar dat Hij is opgestaan. Maar het is Christus Zelf, die de Emmaüsgangers uitlegt hoe het heil reeds lang tevoren door de Profeten werd voorzegd. Wij weten dat allemaal wel, maar dat voorkomt niet dat wij, als wij de Opstanding van Gods Zoon overwegen, toch steeds weer verbaasd en verrast zijn. Dan buigen wij diep voor de « Ene Heilige, Ene Heer Jesus Christus, in de heerlijkheid van God de Vader » (Liturgie Hl. Johannes Chrysostomos). Waarschijnlijk is het zelfs nodig dat we steeds opnieuw door dit Mysterie van de Opstanding gegrepen worden. Wij zijn zo gewend geraakt aan onze zwakheden, aan onze zonden, dat we het gevaar lopen te verzanden in die slechte gewoonten en ze zelfs normaal gaan vinden. Maar steeds als we het Pascha des Heren opnieuw beleven, Zijn doortocht doorheen de dood, ons elke keer opnieuw laten meeslepen door dit onuitsprekelijk Mysterie, dan wordt heel ons wezen gegrepen door de bewustwording van Gods onbegrensde Liefde.

Het is die Liefde, die ons redt ; door haar hervinden we vertrouwen, putten we opnieuw hoop. Mogelijk zijn we diep gevallen in de zonde - naar onze eigen mening misschien zelfs tè diep - en staan we aan de rand van de afgrond der wanhoop. Maar wat zegt God ons op zo’n moment ? Hij zegt : en wat dan nog ; wat is je probleem ? Ik heb je gezegd dat Ik je liefheb, meer dan je je kunt voorstellen. Herinner je ... ! « Zelfs als een moeder haar kind zou vergeten, IK vergeet je niet » (Jes. 49,15). En ik bewijs het je : mijn Zoon heeft het vrijwillig op Zich genomen voor jou te sterven, door het diepste dal te gaan dat je je kunt voorstellen, te delen in jouw lijden, opdat je volledig kunt delen in Zijn Goddelijke Liefde. Door Zijn Opstanding geeft Hij je toegang tot die Liefde, die de Drie Goddelijke Personen in Eenheid verbindt.. Dan proef je het Leven, het eeuwige Leven dat je wordt aangeboden : « treedt dan binnen in de vreugde van jouw Heer ».

En zo, zusters en broeders, wordt het leven van Christus, doorheen Zijn oneindige barmhartigheid, ook mijn leven en de vreugde die dit teweeg brengt, wordt tot vreugde voor heel de Kerk. En die vreugde moeten wij in ons leven vasthouden. We moeten getuigen worden van Gods grenzenloze liefde en deze delen met elkaar, zelfs met onze vijanden. Wat een avontuur ! Een avontuur dat, zonder Gods hulp, echter onmogelijk is. Maar God is immers met ons - wie zal dan tegen ons zijn ! Zelfs in onze dagelijkse hel, in onze donkerste nacht, is God daar om ons te zeggen dat Hij ons liefheeft tot aan het einde van de tijd. Laten we dus de angst afleggen en de enige therapie volgen die geneest : laten we de Goddelijke Liefde leven, laten we God liefhebben, laten we elkaar liefhebben en met eéén mond en uit één hart zingen : « Christus is opgestaan uit de doden - door Zijn dood vertreedt Hij de dood » !

Ik omhels u allen met de drievoudige Paaskus :

CHRISTUS IS OPGESTAAN !
HIJ IS WAARLIJK OPGESTAAN !

Moge de zegen van de Opgestane Heer met u allen zijn. Amen.

Parijs, Kathedraal van de Hl. Alexander Nevsky
6/19 april 2009.

+ Aartsbisschop Gabriël van Komana
Exarch van de Oecumenische Patriarch

Retour haut de page
SPIP